Το παπιγιόν έχει τις ρίζες του στους Κροάτες μισθοφόρους κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου του 17ου αιώνα: οι Κροάτες μισθοφόροι χρησιμοποιούσαν ένα μαντήλι γύρω από το λαιμό για να κρατούν κλειστό το άνοιγμα των πουκάμισών τους. Αυτό υιοθετήθηκε σύντομα από τις ανώτερες τάξεις στη Γαλλία και γνώρισε μεγάλη άνθηση τον 18ο και τον 19ο αιώνα. Υπάρχουν γενικά τρεις τύποι παπιγιόν: το προδεμένο, αυτό με κλιπ και αυτό που δένει κανείς μόνος του. Τα προδεμένα παπιγιόν είναι παπιγιόν στα οποία ο χαρακτηριστικός φιόγκος είναι ραμμένος πάνω σε μια ταινία που τυλίγεται γύρω από το λαιμό και στερεώνεται με κλιπ. Ορισμένα «με κλιπ» δεν χρησιμοποιούν καθόλου τη λωρίδα, αλλά στερεώνονται απευθείας στο γιακά. Το παραδοσιακό παπιγιόν, που αποτελείται από μια λωρίδα υφάσματος την οποία ο χρήστης πρέπει να δέσει με το χέρι, είναι επίσης γνωστό ως παπιγιόν «που δένει ο ίδιος», «δες το μόνος σου» ή «ελεύθερου στυλ». Τα παπιγιόν μπορούν να είναι κατασκευασμένα από οποιοδήποτε υλικό, αλλά τα περισσότερα είναι από μετάξι, πολυεστέρα, βαμβάκι ή μείγμα υφασμάτων. Ορισμένα υφάσματα (π.χ. μαλλί ή βελούδο) χρησιμοποιούνται πολύ λιγότερο συχνά για παπιγιόν σε σύγκριση με τις συνηθισμένες γραβάτες τύπου «four-in-hand».
cst_01047 > Bow tie, Synthetic, 5x78 cm, 20th century
Το συγκεκριμένο αντικειμένο δεν εκτίθεται αυτή την περίοδο, αλλά μπορείτε να δείτε πολλά άλλα σχετικά εκθέματα στους τέσσερις ορόφους του CVAR.
